Bayonetta

Bayonetta

Team Little Angels lijkt zich met Bayonetta op duistere paden te begeven. Onder leiding van niemand minder dan Hideki Kamiya (de man achter o.a. Devil May Cry en Okami) zetten zij met Bayonetta weer een dikke actiegame neer, in de lijn van bijvoorbeeld Ninja Gaiden. Wat maakt Bayonetta dan speciaal? Ik zal proberen dit toe te lichten, maar geloof me, de actie is lekker dik.

Een blik op de hoes geeft mij al een kleine hint over wat ik van het spel kan verwachten. Omdat ik redelijk ‘old school’ ben, ben ik waarschijnlijk onbewust nog steeds op zoek naar een nieuwe Lara Croft. Een eerste blik op Bayonetta belooft veel goeds. Bayonetta ziet eruit als een strenge lerares, in een kneiterstrakke catsuit, met een blote rug die nét geen bouwvakkersdecolleté toont. Bayonetta is de hoofdpersoon in een episch verhaal over de eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad, of specifieker, het licht en de duisternis. Lang geleden bewaarden twee verschillende clans, de ‘Lumen Sages’ en de ‘Umbra Witches’ het evenwicht in het universum. Bayonetta behoort tot de laatste clan, en is de laatst overgebleven heks van de Umbra Witches.

Bayonetta is bijdehand, ze slacht met plezier engelen af en verzamelt de halo’s van deze creaturen. Zelf ben ik behoorlijk gehecht aan mijn beschermengel, en het slachten van deze hemelse creaturen gaf me een beetje een rare bijsmaak in het begin. Toch ben je hier snel van af. De ‘ge-halo-de’ wezens zijn niet allemaal even schattig en staan gewoon in de weg van het bereiken van het doel van Bayonetta. Om zich efficiënt van deze wezens te ontdoen, heeft Bayonetta de beschikking over vier dikke guns met ongelimiteerde munitie (waarvan twee aan haar hakken), verschillende spreuken die duistere demonen oproepen en natuurlijk werkelijk ‘kick-ass moves’. Deze moves maken van de game een echte actiegame. Haar moves zijn intens, poëtisch, episch en ronduit indrukwekkend. Verschillende uitvoerige combo’s zijn mogelijk en de ‘finishing moves’ zijn echt gruwelijk, zowel letterlijk als figuurlijk.

Vecht in style

De combo’s heb je vrij snel onder de knie. Voor de verschillende wapens zijn de combo’s vrijwel identiek in combinatie van A B, X en Y. Wapens en moves zijn te koop tegen inwisseling van de halo’s die je verdient met het verslaan van je vijanden. Er zitten werkelijk juweeltjes tussen. Van shotguns en een duivelse Katana, tot schaatsen en breakdance moves. De manier waarop Bayonetta deze moves uitvoert, is van een kunstzinnig hoog niveau. Stijlvol, gracieus en prachtig vormgegeven en geënsceneerd. Regelmatig werd de spot gedreven met mijn richtingsgevoel wanneer Bayonetta een verticaal gevecht moest aangaan door tegen een gevel of muur op te lopen. Muzikaal wordt de game en vooral de gevechten ondersteund met verschillende stijlen. De soundtrack is perfect in balans met de gameplay en varieert van kerkkoor tot de klassieker ‘Fly Me to the Moon’ die ik dan ken van Frank ‘Ol’ Blue Eyes’ Sinatra.

Naast de gebruikelijke knoppen op je gamepad is de rechter trigger erg belangrijk. Door goed te timen tijdens een aanval van je tegenstander komt Bayonetta in ‘Witch Time’. De tijd vertraagt, maar Bayonetta blijft in normale snelheid haar moves en combo’s uitvoeren. Door tijd te vertragen met ‘Witch Time’ kun je soms bijvoorbeeld ook staan op het water van een fontein om over een brede kloof te komen.

De vijanden die je tegenkomt zijn van verschillende gradaties en natuurlijk worden de eindbazen per level moeilijker en ingewikkelder om te verslaan. De moeilijke bazen versla je in verschillende stadia, bijvoorbeeld door deze per tentakel of per hoofd aan te pakken. Het oproepen van je demonische krachten helpt hierbij. De eerdergenoemde ‘finishing moves’ zijn wreed en ook weer komisch, maar zeker de moeite waard.

Bayonetta vertelt een verhaal. Sommige ‘cut scenes’ zijn echt prachtig om te zien, en laten zich aanzien als een echte film, maar andere zijn een tikje langdradig en ietwat saai. Vooral omdat er dan op een comic-achtige manier weer een stuk geschiedenis wordt verteld. Ik moet er ook eerlijk bij vertellen dat het niet altijd even verduidelijkend werkte, en het verhaal voor mij lange tijd vaag is gebleven. Toch was het boeiend genoeg om niet van de mogelijkheid gebruik te maken om te skippen, want ik ben dan nieuwsgierig genoeg om te willen weten hoe het nu precies zit.

Verdict

Ik ben fan van Bayonetta. Kwam het eerst wat ‘gothic’ op me over, de game is goed in balans. De gameplay werkt prettig, is snel en niet té ingewikkeld. Het spel is enerzijds wreed en anderzijds een klassiek en episch verhaal over goed en kwaad. Bayonetta wist mij te boeien en scherp te houden, ondanks de soms wat té gemaakte dialogen. Bayonetta is een ‘Sexy witch’ en de makers maken dat graag -maar subtiel- duidelijk. De manier waarop Bayonetta vrolijk, stijlvol, elegant, zingend, maar ook wreed en soms ondeugend door de levels heen werkt, zijn wat mij betreft de belangrijkste redenen om deze game aan te schaffen. Voeg daar de indrukwekkende graphics en een boeiende, mystieke en ietwat ingewikkelde verhaallijn aan toe en je hebt een ‘kick-ass actie game’. Ik raad het iedereen dan ook aan om Bayonetta in ieder geval zelf te spelen, ook als je geen liefhebber bent van dit genre, want Bayonetta is in staat je aangenaam te verrassen.

Bayonetta
Mooie moves
Goede gameplay
Stijlvol en uitgebalanceerd
‘Replay Value’
Ietwat onduidelijke verhaallijn

90/100

About the author

Geef een reactie