Venetica

Venetica

Scarlett woont in een pittoresk, italiaans bergdorpje, San Pasquale, in de omgeving van Venetië. Zij is onbekend met haar wortels afgezien van een jongere halfbroer. Op een ongelukkige dag wordt haar dorpje aangevallen door assassins. Haar geliefde sneuvelt en het dorpje wordt vrijwel geheel verwoest. Haar vader maakt zich aan haar bekend. Hij is de Dood en hij spreekt tot haar vanuit de schemerwereld. Er is een samenzwering die een gevaar vormt voor hem en de wereld. Scarlett heeft krachten waarvan zij zich niet bewust is. Zij krijgt de missie die krachten te onderzoeken en ontwikkelen om uiteindelijk die vijand het hoofd te kunnen bieden. We gaan met andere woorden het leven, heelal en de rest weer eens even lekker redden.

Speltype

Venetica is een RPG in de stijl van Fable en Elder Scrolls. Maar dan beperkter en minder groot. Het verhaal heeft een hoofdlijn en daarnaast zijn er veel sidequests te vinden door personen aan te spreken. De te ontwikkelen krachten van Scarlett bestaan uit fysieke en mentale kunstjes die alleen met behulp van speciale leraren worden unlocked en ge-upgrade. Experience wordt verzameld door quests te volbrengen en gevechten te winnen. Bij elk gestegen level ontvang je tevens 20 SP die besteed kunnen worden bij die leraren. Voor het volbrengen van sommige quests vergroot je je reputatie. Om de haverklap krijg je de keuze hoe te reageren. Meestal zijn de meerkeuzeopties goed, slecht of neutraal. Jouw keuze beïnvloedt weer het spel op dat moment. Er zijn voorwerpen te vinden die je kunt gebruiken of verkopen bij traders. En je bent grotendeels vrij om je tijd in te delen: wanneer een sidequest te volgen en wanneer de hoofdlijn. Eenmaal in Venetië kun je je aansluiten bij gildes of werk vinden. Het spel is altijd voor 1 speler. Geen online mogelijkheden dus.

Speelbaarheid

Ik vond dat het spel er mooi uitzag, vooral is de vormgeving heel sfeervol. Het heeft alle elementen in zich om superverslavend te zijn. Een spel waar je ook helemaal in opgaat. Lastig is de cameravoering: die gaat regelmatig echt alle ongewenste kanten op. En de buttonprogrammering is hier en daar volkomen onpraktisch. Bijvoorbeeld: je loopt vooruit (linkerpalletje strak naar voren), trapje beklauteren om naar beneden te willen (nog altijd palletje naar voren) en eenmaal op de trap is “naar beneden” ineens palletje naar achteren, terwijl je feitelijke looprichting niet is veranderd.

Ook suf zijn de twee A-button functies: A is slaan, en A is interaktie met een persoon of verslagen vijand (praten of looten). Het verschil is dat je voor slaan een wapen in je handen hebt. Gewapend moet je in plaats van “A” de linker schouderbutton gebruiken voor interaktie. Dus: je verslaat een beest en wilt het lichaam looten. Op je scherm staat: “A”. Je doet “A” en zwiept met je wapen…zucht. Af en toe reageert de omgeving ook niet helemaal volgens verwachting: alle vijanden zijn zich van je aanwezigheid bewust, maar je kunt dwars door een koeiennek, een meeuw of een kip lopen zonder dat zij een kik geven. Grappig wel.

Er zijn drie moeilijkheidsgraden. De meeste vijanden zijn goed te doen en in de Boss-gevechten moet je het kneepje ontdekken. Daar kom je er niet mee met alleen een zwaar wapen en de A-button. De npc’s reageren niet altijd actueel: bijvoorbeeld bij vertrek uit je dorpje is de uitgang versperd door demonen die niet te verslaan zijn met normale wapens. Jij bent de enige die ze kan verslaan met Moonblade, een kromzwaard dat aan Undead schade kan toebrengen. Tot ver voorbij de demonen zeggen je reisgenoten dat het onmogelijk is voorbij de demonen te komen. Ten slotte miste ik een of andere fast-travel optie. Wanneer een beest verslagen is is-ie weg. Dus een leeggespeeld veld blijft leeg. Geen respawn. Soms loop je je het leplazarus van A naar B. Dat heeft na verloop van tijd geen toegevoegde waarde meer. Zonde toch? Pas op de helft van het spel kun je beperkt sneller reizen per gondel.

Samengevat had ik het produktieteam graag wat meer tijd gegund om de puntjes op de i te zetten. Afgezien van de genoemde punten is het een lekkere game voor liefhebbers van het genre. Gewoon lekker, niet een waar je nog weken over napraat. Voor hardcore FPS liefhebbers is het spel veel te traag.

Achievements

Het spel moet minimaal 2x gespeeld worden om alle punten te halen. Dat komt onder andere omdat je bijvoorbeeld punten krijgt voor consequent goed zijn of consequent slecht zijn. Ook is het niet mogelijk alle gildes tegelijkertijd te doen. Goed plannen dus voor de gamerscore-diehards. Een andere die pittig is, is het spel uitspelen zonder healingitem te consumeren. Een lekkere 50 punten hiervoor. Een nare is ook “alle treasures”. De kenner weet: altijd als de achievement zegt: behaal ALLE ‘dit of dat’ dan is er altijd minimaal eentje bij die slecht tot niet te doen is. Voor degenen die een uitdaging wel kunnen waarderen. Het spel uitspelen met een minimum aan sidequests is toch goed voor een paar honderd punten. De 1000-jagers kunnen denk ik beter de eerste guides afwachten. Het zit er in ieder geval wel in met gewoon spelen. En geduld.

Verdict

Venetica is een game waar je op een gegeven moment ‘in gaat zitten’. De sfeer, de opdrachten en de locaties zorgen voor een interessante gamebelevenis. De minpunten heb ik natuurlijk al in de review aangekaart, met de meeste leer je leven. Zeker als je van het genre houdt, zoals ik. Of de game de volle mep waard is? Laat ik dit zeggen: het is een welkome afwisseling binnen een genre dat beheerst wordt door Japanse games. Maar met de vele grote titels die binnen 6 weken in de schappen liggen betwijfel ik of de gamer Venetica oppakt. Je kunt je geld maar 1 keer uitgeven.

  • Sfeer
  • Veel te doen
  • Redelijk uitgebreid

 

  • Grafisch niet de mooiste
  • Camerawerk soms frustrerend
  • Schoonheidsfoutjes

75/100

About the author

Geef een reactie